کاهوسکنجبین

این رَدِ پای
جا مانده بر ساحل،
بر شهر، کوچه وُ خیابان،
بر ایستگاه وُ اسکله،
بر جانت،
اثر ِ کسی‌ست که نمی‌شناسی‌اش.

شاید به همین خاطر است که؛
 شب وُ روز،
خواب وُ بیدار،
تاریک وُ روشن،

با دست‌های خالی،
شهر وُ ساحل وُ ایستگاه وُ اسکله را
زیر وُ رو می‌کنی.